Gisteravond, bij mijn ondernemersclub. Entrepreneurs Organization. Koffie, even bijpraten, en binnen tien minuten ging het over AI. Zoals bijna altijd de laatste tijd.
Naast me een ondernemer uit de productie. “Tim,” zei hij, “mijn stagiair van negentien bouwde in vier dagen iets waar wij vorig jaar een offerte van 30k voor kregen.” Hij lachte er een beetje ongemakkelijk bij.
Verderop een onderneemster die aan de overheid levert. Zij lachte breeduit. Met AI zag ze ineens kansen: informatie die overheden wél hebben, maar nergens inzichtelijk maken, haalt ze er nu automatisch uit.
Een ander was juist bang. Dat hij het tempo van zijn eigen klanten niet meer bijbeent.
En er is er altijd één die zegt dat het zo’n vaart niet loopt. Dat er een mens aan te pas moet blijven komen om AI te controleren. Eén die het niet vertrouwt.
Maar de rest voelt precies hetzelfde. Er komt een golf aan. En minstens zoveel kansen.
Bij ons is die golf geen voorspelling meer. Hij is er al. En het ging snel: in drie maanden.
Wat er verschoof
We hadden drie developers met de handen vol. Vandaag ligt het anders. Veel ontwikkelwerk verschuift naar onze consultants. Klinkt gek. Is het niet.
Want zij zitten met de klant aan tafel. Zij snappen het probleem het best. En met AI zetten ze dat probleem nu zélf om in software. De omweg via een aparte developer wordt korter. Soms is hij weg.
Ook bugfixing schuift op. Naar de eerste lijn van onze support. Dat kan, omdat onze eerste lijn ook onze tweede en soms derde lijn is. We werken niet met juniors. Wie bij ons de telefoon opneemt, weet waar het over gaat.
Drie maanden. Meer tijd kostte het niet.
Hoe we het doen
We laten Claude code schrijven en zichzelf reviewen. Ook op security. Daarna kijkt een developer er nog overheen. En eerlijk? Er komt tot nu toe weinig naars uit.
Het vak verschuift. Minder zelf typen. Meer goed nadenken over wat het moet doen. En daarna controleren of het klopt. Dat is geen mindere baan. Het is een andere.
Het mooiste zit ‘m in de mensen. Onze developers willen mee. Niet uit angst, maar omdat ze de lol er wel van inzien. En onze consultants zijn unaniem enthousiast - ze zijn allemaal met AI-engineering bezig. Dat is geen vanzelfsprekendheid. Daar ben ik trots op.
Schuiven we dit door naar de klant?
Dan komt de echte vraag op tafel. Houden we de winst voor onszelf? Of geven we ‘m door?
Voor mij is dat geen lange discussie. Het kan niet anders. Doen wij het niet, dan staat er binnenkort een partij op die het wél doet. Goedkoper, sneller, net zo goed. En dan sta je achteraan. Niet omdat je product slechter is. Maar omdat je te lang aan je oude verdienmodel hebt vastgehouden.
Niet doorgeven voelt veilig. Het is het tegenovergestelde.
Heb ik dan geen zorgen?
Jawel. Ik zou het liefst zien dat er goede Europese alternatieven komen. Voor Claude Code. Voor Office. Voor onze infrastructuur. Ik zie al veelbelovende initiatieven, en dat stemt me hoopvol.
Tot die er zijn, doen we het netjes: GDPR-conforme Enterprise-contracten bij Claude en Amazon Bedrock. Goed geregeld. Maar ik blijf het volgen, want afhankelijkheid is ook een risico.
Wat geen optie is, is stilstaan. De golf komt er toch. Je laat ‘m voor je werken, of je wacht tot hij over je heen rolt.
Wij hebben gekozen.
Wil je weten wat die verschuiving concreet voor jouw bedrijf betekent? Lees waarom maatwerk nu ook voor het MKB betaalbaar is, of hoe het uitpakt op de vloer in AI in de maakindustrie.